Ν. 4223/2013 (Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων): Ανικανότητα ή Σκοπιμότητα; Του Γιώργου Φεβρωνίδη Δικηγόρου

Το ερώτημα του τίτλου αυτού του άρθρου δεν είναι τυχαίο ούτε προϊόν κάποιας πρόσκαιρης αγανάκτησης του γράφοντος – αν και υπήρξε και αυτή κάποια στιγμή.

Αντίθετα είναι η θεμελιώδης απορία, η οποία βασανίζει όλους όσους έχουν καταφέρει να διατηρήσουν μια στοιχειωδώς “καθαρή σκέψη απέναντι στην εκδικητική φορολογική μανία, την οποία έχουν ξεσπάσει οι κυβερνήσεις των τελευταίων τεσσάρων ετών, εναντίον όσων από τους πολίτες αυτού του τόπου διέπραξαν το “ύψιστο ανοσιούργημα”: Εγιναν κάτοχοι ακίνητης περιουσίας.

Υπήρξαν βέβαια και αυτοί, οι οποίοι απέκτησαν περιουσία με παράνομα ή και ανήθικα μέσα (εκτεταμένη φοροδιαφυγή, τοκογλυφία κλπ), όμως κατά κανόνα αυτοί, ανέπτυξαν έγκαιρα και τους κατάλληλους μηχανισμούς άμυνας απέναντι σε αυτή την φορολογική λαίλαπα, προλαμβάνοντας, οι περισσότεροι, να ρευστοποιήσουν το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας τους και να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους σε “ευαγή” τραπεζικά ιδρύματα στο Λίβανο ή στη Νότιο Αφρική και όχι βέβαια στην Ελβετία ή στην Κύπρο, όπως, σκοπίμως, μας “υποδεικνύουν” κάποιοι να πιστεύουμε.

Οι ιδιοκτήτες ακινήτων στοχοποιήθηκαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια, αναγορεύτηκαν σε “Εχθρούς του Κράτους” και διώκονται φορολογικά με μεθόδους, τέτοιες, που γεννάνε εύλογα ερωτήματα σχετικά με την σκοπιμότητα και την αποτελεσματικότητά τους.

Ο νέος νόμος λοιπόν περί Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (Ν. 4223/2013/ΦΕΚ 287 Α’) έρχεται να δώσει την χαριστική βολή στους ατυχείς ιδιοκτήτες, αφού λειτουργεί ως μοχλός εξουδετέρωσης και των τελευταίων συνταγματικών δικαιωμάτων, που τους έχουν απομείνει.

Πρόταση των Δικαστών για τα Υπερχρεωμένα νοικοκυριά

Η παρακάτω πρόταση δικαστών για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, αναρτηθείσα στο blog ΔΙΚΑΣΤΗΣ αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα παρέμβαση στον χώρο ρυθμίσεων των ιδιωτικών χρεών. Βασίζεται σε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα, στα οποία κατέληξαν δικαστές με εξαιρετική εμπειρία στην εκδίκαση υποθέσεων του Ν. 3869/2010, εντόπισαν τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες τους και προτείνουν έναν ενδιαφέρον τρόπο επίλυσης των διαφορών αυτών, σε χρονικό διάστημα κατά πολύ συντομότερο από αυτό, που εξασφαλίζει η ισχύουσα διαδικασία 

Μεταρρύθμιση απόφασης υπερχρεωμένου και περαιτέρω μείωση του χρέους (νομολογία)

Ειρ.Πατρών 25/2013: Mεταρρύθμιση απόφασης ρύθμισης χρέους υπερχρεωμένου προσώπου λόγω νέας μείωσης εισοδήματος: (…) Με την κρινόμενη αίτηση ισχυρίζεται η αιτούσα ότι έχει υπαχθεί στη ρύθμιση των οφειλών υποχρεωμένων φυσικών προσώπων του Ν.3869/2010 και έχει εκδοθεί η 88/2012 οριστική απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ρυθμίστηκαν τα χρέη της με μηνιαίες καταβολές συνολικού ποσού 300 ευρώ προς τους μετέχοντες πιστωτές της επί μία τετραετία, αφού συνεκδικάσθηκε η αίτηση της με την αίτηση του συζύγου της ...